تــــــرنـــــم بــــــاران
بــــــــاران" کفاف بغض فروخورده ام که نیست"
فصل بهـــــار آمد و رنگِ بهار نیست
اُردی جهنم است کسی را که یـــــار نیست!
/؟/
سلام!
اُردی بهشت مبـــــــارک...
طبق معمول بابت دیر به روز کردن از همه گی معذرت می خوام!
ممنونم از دوستانِ خیلی خوبم که همواره به یادم هستند.
امیدوارم که نمایشگاه کتاب فرصتی باشه برای دوباره دیدن دوستان.
"اگه خدا بخواد..."امسال نمایشگاه کتابهای فوق العاده زیبایی خواهد داشت:
"دیگر پذیرفتم که ماه از دور زیباست" رویا باقری عزیز
"راه را برداشت" آقای حسن پاکزاد
"فیروزه ی خاتم" آقای هادی وحیدی
"یک ربع به یک" رضا اسم خانی
واما:
این پست با پست های گذشته ی من فرق داره فرقشم اینه:غزلی که تو این
پست می خونید غزلِ تنـــها من نیست!
یه کارِ مشترکه که به پیشنهادِ لیلا عبدیِ/عزیزم باهم نوشتیم
هر دویِ ما امیدواریم که این غزل خوب از آب دراومده باشه و مورد پسندِ همه..
دلم انگار گرفته ست از آن روزی که...
باز هم چشم به این فاصله می دوزی که...
"طرحِ" چشمانِ ترت را به من آموخته ای
دو وجب پیرهنم مانده به گلدوزی که...
مثل یک شیشه به تصمیم تو راضی هستم
آه حتی اگر از سنگ بیاموزی که...
نَفَسم حبس شده در تو! خدا می داند
کاش یک بار فقط... آه نمی سوزی که...
شاید از پا دَرَم آورده به این آسانی
بی تو این خاطره ی مبهمِ مرموزی که...
دردِ دلتنگ شدن را چه کسی می فهمد؟
باید امشب غزلم شعله بیفروزی که...
پشتِ این پنجره انگار کسی را هرشب...
چه شبیه است به تو،این شبح مووذی که...
مثل یک باغچه خشکیده ام و می دانم
دلخوشم کرده ای امسال به نوروزی که...
تا حریف تو در این بازیِ بیخود نشدم
کشته شد عشق به دستِ دلِ پیروزی که...
لیــــلا عبـدی/نرگـس شـمس
و در پایان
گناهش پای خودت!
روزه بودم، آن روز که حسرتت را خوردم...!
مثال ماست که می گفت کودکی گریان
به مادرش که بگو من چه چیز می خواهم!
سلیم تهرانی
از آخرین غزلهای سال ۹۰
وقتی رسید سدِّ پر از خون، شکسته شد!
در آبیِ نگاه تو کارون شکسته شد
لیلای بی ملاحظه! سرگشته میشوی
در شهر عشق حرمت مجنون شکسته شد
دستانِ پینه بسته ی زن روبروی من...
آیینه شمعدانی خاتون شکسته شد
انگار سهم من همه ی خاطرات تلخ...
دیدی چگونه شاخه ی زیتون شکسته شد؟!
تعبیر می شود غم کابوس های نحس
دیوار، بغض، وسوسه! قانون شکسته شد
تا آمدی میان غزل غم درو کنی
در شعرهای تب زده مضمون شکسته شد!
" نرگس شمس "
و در پایان
زخم که می خوری خوب مزه مزه اش کن
حتما نمکش آشناست...!
پ.ن) سال نوإ همگی پیشاپیش مبارک...................
پایانم نزدیک است
نبودنم را تمرین کن!
/؟/
شعری که میذارم در قالب " مثنوی غزلِ" نقد فراموش نشود لطفاً!
من را ببر با خود از این دلتنگیِ بیخود
روزی که این دختر بدون چتر عاشق شد
عمری دویدم تا ته این جاده باور کن
وقتی که گفتم عشق من را ساده باور کن
من آرزویت می کنم در خواب وقتی که
وا می شود این عقده ها از کار بختی که...
دارم میان شعر ها جان می دهم هر بار
این خود کُشی را از دلِ این شعرها بردار
وقتی در و دیوار از تنهایی ام لرزید
از شدت دیوانگی هایم خدا ترسید!
---
دارم از این دل کندنِ ناگاه می ترسم!
از حرف های تو -شده کوتاه- می ترسم
جایی که طرحِ سایه ات بالا سرِ من نیست
از شکل های ساده ی اشباح می ترسم
هر چند زیبایی ولی یوسف نخواهی شد
وقتی شنیدم گفته ای از چاه می ترسم
نیلوفرم! بنشین کنارم، برکه ات تنهاست
چندی ست بی تو از نگاهِ ماه می ترسم
گفتی که محکم باش بعد از من! دلم لرزید
کوهم ولی از ریزش یک کاه می ترسم
---
می ترسم از حسی که بی تو در تنم جاریست
باور بکن این زخم ها، این زخم ها کاری ست
دارم به جایی که نباید می رسم کم کم
سر می کشم بی حوصله یک استکان ماتم!
من با تو معنا می شوم در خواب ها حتیٰ
داری تماشا می کنی تنهاییِ من را؟...
عکس مرا حک کن به روی چشم هایت تا
شاید خدا این بار عاشق کرد چشمت را...!
"نرگس شمس"
در پایان...
این روزها نوازنده ی خوبی شده ام
دلم شور می زند
چشمانم تار!
* عنوان مطلب مصرعی ست از غزل شکوهمند "صالح سجادی"
ماجرا
از چشم های تو شروع شد...
تو
به او نگاه کردی
من
شاعر شدم!........................"مهدی مظاهری"
و...چهارپاره!
فنجان پر از بغض و هوای شهر دلگیر است
در گوشه ی دنجی کنارم شعر میخواند
من دوست دارم در نگاهم بیشتر باشی
چشمان تو این چیزها را خوب می داند!
سرگرم دستان توأم وقتی که می لرزد
دلواپسی های تو را آهسته می خندم
وقتی مجال با تو بودن نیست تا فردا
در را میان لرزش دست تو می بندم
حالا دو دستت خیس، لب هایت غم انگیز است
هستی کنارم ساکت و آرام تا هر جا...
هر چند خوشبختیم اما باز می ترسم
برگردی و عاشق شوی تنهایی خود را!
این خانه را هم عاشقش کردی، نگاهش کن!
عکس تو را بر روی قلبش قاب می گیرد
این جا پر است از چشم های تو ولی قلبم
عاشق تر ست از خانه و دلسرد می میرد
.
.
.
.
حالا سرازیر است بغض من از این فنجان
دارم خیالاتی تر از هر روز می میرم
داری کنارم شعر می خوانی...نمی فهمی!
هر روز با رؤیای تو درگیرِ درگیرم
خانه پر از باران شده بی چشم های تو
مردم مرا دیوانه می خوانند و پر دردم
این جا دوباره با خیالت زنده ام برگرد
من زندگی را پای عشق تو رها کردم!!!
و در پایان....
تمام مزرعه کافر صدایش میزدند
آفتاب گردان کوچکی را که...
عاشق باران شده بود!
دستی تکان نداد وقتی دلم شکست!
باور نمی کنم...شاید نداشت دست!!!...............سید جواد طباطبایی
سلام....
هفته ی پیش ۵شنبه خوشبختانه یا متأسفانه دعوت شدم به مسابقات کشوری دانش آموزان سراسر کشور میلی به رفتن نداشتم اما رفتم...
مقام دوم کشوری رو آوردم از این بابت خوشحالم و از این که خیلی خیلی خیلی تو این اردو اذیت شدیم ناراحت...
به هر حال دیگه سال بعد تو این مسابقات نیستم چون دوران دانش آموزی م تمام شد!!!
همین!
و...غزل!
امروز گم کردم تو را در نا کجای شعر
کِی رد پایت حل شده در موج های شعر؟
من واژه واژه چیده ام طرح نگاهت را
تا قاب سازد چشم هایت را نمای شعر...
من خسته ام تا پا به پایت... با خیالت هم...-
- در سنگلاخِ عشق تو لنگ است پای شعر...
درگیر تنهایی شدم شب گریه هایم را...-
- خندیدی از این که شدم من مبتلای شعر!
تا ماجرای روز و شب هایم غزل باشد
روزم به شب کِی می رسد بی ماجرای شعر
با هر غزل چشمت زدم آتش به پا کن باز...
اسپند را حالا بچرخان لابه لای شعر...!
و در پایان...
مستجاب شد...ولی زود
دعایت را می گویم مادربزرگ!
پیر شدم....!
| Design By : Night Melody |
باران معشوقه ی من است!
به پیش بازش در مهتابی
می ایستمُ
می گذارم صورتم را و
لباس هایم را بشوید!
اسفنج وار...
باران یعنی برگشتنِ هوای
مه آلودُ شیروانی های شاد!
باران یعنی قرار های خیس!
باران یعنی تو بر می گردی،
شعر بر می گردد!
.
.
.
نزار قبانی
